TheAX

Sekiro. Bir başyapıt. Dark Souls 3’ten sonra aynı oyun serisinin üzerine koyup devam etmek yerine bambaşka bir oyun çıkarma fikri. Büyük risk, ama büyük ödül. Oyuna kağıt üzerinde baktığın zaman çok dolu görünmeyebilir. Hikaye desen yok. Grafikler desen çok üst düzey bir iş değil. Karakterler desen adını bile bilmediğin bir tane shinobi ile oynuyorsun tüm oyun. Ee ne var bu oyunda dersen, bir aksiyonu var ki tek başına bir oyunu iyi oyun yapmaya yeter. O combata bir girdiğimde bağımlısı oluyorsun. Tüm oyun boyu o samuray kılıcı ile düşmanları kesmek işi hiç can sıkıcı değil, aksine tatmin ediciydi. Bunun üzerine çok başarılı bosslar ve güzel bir harita tasarımı eklenince ortaya bir şaheser çıkarmaya yetmiş.

FromSoftware’dan bir şaheser daha. Her oyunlarında ‘bir sonraki oyunları bu kadar tat vermeyecek’ dediğim yerde beni her seferinde haksız çıkaran bir firma. İnanılmaz çeşitli boss’lar ve müthiş boss tasarımları, silahlar, büyüler, zırhlar, görevler—hepsi tek başına bir oyun olabilecek seviyede. Hepsini iyi yapmaları yetmezmiş gibi bir de kitaplara ders olacak bir combat yapmışlar, adeta bir sanat eseri. 150 saat boyunca hiç mi sıkmaz. Ve yetmezmiş gibi bir de harika bir açık dünya oraya cikarmişlar. Çok ufak tefek sorunlari olsada(bazi dungeonlarda bosslarin ufakda olsa tekrar etmesi) bu oyunun sanat eserliğini bozmuyor. FromSoftware gerçekten sınırları zorluyor. Elden ring gerçekten yılın oyunu olmayı sonuna kadar hak ediyor.

Although Wo Long: Fallen Dynasty never reaches the level of a FromSoftware title, I wouldn’t even call it a truly good Soulslike. The combat is fast and built around the deflect mechanic. While this system can feel satisfying at times, it lacks the weight, precision, and depth that define FromSoftware’s games. It’s somewhat fun, but not refined **** of the game’s biggest issues is repetition. Enemy variety and level design start to feel very similar after a while. The sense of exploration is weak, and entering a new area brings familiarity rather than excitement. Boss fights are interesting at first, but they gradually lose their impact due to repeated **** story is also quite weak. That intriguing, mysterious lore you expect from Souls games just isn’t here. Characters come and go, but it’s hard to form any emotional connection. The narrative feels more like a background element that exists only to push the gameplay **** equipment and build system offers variety, but it often creates complexity rather than real depth. Instead of encouraging creative builds, progression mostly turns into equipping the best gear available and moving on.

Shadow Tactics really shines in its gameplay. The blend of real-time tactics and stealth works extremely well. Each character has unique abilities, allowing for multiple approaches to every mission. The level design and enemy placements constantly push you to think and plan carefully. Successfully executing a well-thought-out strategy is very **** difficulty feels fair—mistakes usually feel like your fault rather than the game being unfair. Controls and camera are also smooth for a strategy title.However, the story doesn’t reach the same level as the gameplay. While the characters are interesting on paper, the narrative doesn’t feel very engaging, and the emotional impact is limited. As a result, the story falls behind the strong tactical experience.

If you are a fan of Fromsoftware games you can give a chance to Lies of P. It's combat is deffinetly above of other souls like games and thats all it has. It has avarage bosses and level design. The story is also feels like plain. It is not generate any curious on you about story unlike fromsoftware but at the end of day it is a successful soulslike game when we comphere other soulslikes.