indiemeraklisi

Çok perişan bir gecede darmadağınık bir adam göğsüne yakın bir paket taşımaktadır. Sicim gibi dökülen yağmur boyunca, yeterince dikkat kesilirse; o küçük paketin içerisinden bakan bir çift göz görülebilir; Bu küçük bir bebeğin gözleridir. Adam bebeği annesi olabilecek bir kadına emanet eder ve bilinmeyen bir yolculuk için ayrılır. Zaman geçer, bebek büyür. Genç bir erkek çocuğudur artık. Onun için de gelirler... İçeri girmeye zorlarlar! Fakat çocuk hızlıdır. Yatak odası penceresinden; yağan şiddetli yağmurdan şakırdayan çatıların üstüne atlamıştır bile. Koşuyor! Koşuyor!... Kovalıyorlar!!... İşte Teslagrad; bizleri bu açılış sahesi ile karşılıyor ve sonrasında karşımıza neyinnelerin geleceği konusunda da ipuçları veriyor. Karanlık ve yalnızlık, fırtınadan ve merakımızı cezbeden takipçilerimizden başka hiçbir şey; sadece sessizlik. İlk dakikadan itibaren Teslagrad; bu maceranın ne kadar görkemli olacağını tamamen güvence altına alıyor. Tüm görsel ihtişamı ve gizemli dünyasıyla Teslagrad; barındırdığı kusurları ve de eksik kalan parçalarıyla birlikte ''canavar'' gibi ortaya çıkıyor. Muhteşem mimarisi, sanat eserleri ve masalsı parçacıklarıyla keşfe çıktığımız bu kule; gücü arzulayan bir şehvet ve ardından gelen ihnetlerle doludur. Bu kuleye tırmanırken giderek daha karmaşık bulmacalar çözerek, Teslagrad'ın öyküsünden çok daha fazlasını keşfedeceksiniz. Burada belirtmek istiediğim bir husus var. Maalesef bu karmaşıklık; bulmacanın zekayı test etme yeteneğinden ziyade, mekaniğe daha fazla ağırlık vermesinden geliyor. Yani kısaca beceri ve reflekslerimize daha çok iş düşüyor. Teslagrad' ın temasında; adından da tahmin edebileceğiniz gibi Elektromanyetizm barınmakta. Oyunda ilerleyip, keşfettiğimiz yetenekler ile; çeşitli objelerin yerlerini değiştirebiliyor, veyahut nesleri, engelleri aşabilmek amacı ile kullanabiliyoruz. Bu doğrultuda oyunda belirli ''chapter'' ları atladıkça daha fazla yetenek kazanmaktayız. Gelelim oyunun zorluk kısmına. Ben bu kategorideki oyunların zorluğunun bu şekilde sınıflanmasını doğru bulmuyorum. Bence Teslagrad zor bir oyun değil. Fakat belirtmek istediğim sorun var; çoğu durumda daha zor bölümlerin yakınında kontrol noktaları olduğu için bu ciddi bir sorun olmuyor ve hatta en sinir bozucu bulmacalar bile yirmi dakikadan fazla zamanınızı harcamıyor rahat olun (Bu konuda endişe duyan arkadaşlar! size gelsin :) ) Gerçek sorun, oyundaki boss savaşlarından herhangi birinde meydana geliyor ve hepsinde de, boss u alt edebilmek için korkunç bir çarpışmaya maruz kalıyoruz. Bu boss ların saldırılarından herhangi biri size temas ettiğinde; mücadelenin başlangıcına geri dönüyor ve deneme yanılma egzersizleriyle beraber bu durum sinir bozucu bir hal almaya başlıyor. Tabi sonunda boss u alt ettiğimizdeki zafer sevinci de aynı oranda kendine yer ediniyor. Sinir bozucu boss karşılaşmaları ve bazen de rahatsız edici bulmaca tasarımlarıyla sinir katsayımızı ölçen Teslagrad; sırf içinde bulunduğumuz mekan tasarımlarının güzellikleriyle bile, can sıkıcılığının artan duygularını bastırmayı ve gönlümüzü almayı başarıyor. Oyunda ilerledikçe; yer yer oyuncuya yapay gelen diyalog eksikleri göze çarpıyor ancak yine de bu haliyle bile tartışmasız harika bir hikaye anlatıyor. Şüphesiz Teslagrad' ın en itici gücünün; gizemli havası ve çekiciliği olduğunu düşünmekteyim. Yoksa birçok oyuncunun hatırlayabildiğim birkaç sahneden birinde oyundan çıkacağına kesinlikle eminim. Oyunun birçok öğelerinden şikayet ederken bile; hkâyesi, görselleri ve manyetik manipülasyondaki benzersiz girişimi nedeniyle Teslagrad bana, kusurlarıyla bile bir şekilde sevimli görünüyor. Oyunu bahsettiğim kusurları yüzünden döverken ve sıradan finalini de görmüş olmama rağmen; kalan tüm kartları da toplayarak sonunda bizleri nasıl bir final bekliyor görmek için ufak ufak zaman harcayacağımdan kesinlikle eminim. Ben bütün kalbimle Teslagrad'ı, tüm kusurlarıyla birlikte, inanılmaz görsel tasarımı ve çok görkemli dünyası için tavsiye ediyorum. Bu heyecanlı dünya için sizleri de bir an önce yağmurun sesine kulak vermeye çağırıyorum!